Strategy development by looking back

This past week has been a weird one: I didn't really feel like blogging, although I posted another CONTRAST photo here. This week has been an inspirational one though.


Steve Jobs

Lots and lots and lots of (good) stuff has been posted about Steve and about the way he changed the world, and how he accomplished that within Apple. Why do people do the things they do (see my previous post in Dutch about this subject)? Why did Steve do the things he did? He wanted to make great things. He wanted to keep it simple. He wanted your grandmother to be able to use the iPad. Guy Kawasaki the other day got an hour to share his experiences with the online audience of the Facebook Success Summit. Take some time to at least listen to a part of this: http://www.socialmediaexaminer.com/how-steve-jobs-changed-the-world-this-week-in-social-media/


All these retrospectives made me think of the Commodore64 most us (older) geeks have owned or used at one point in the past. Being curious by nature, I checked Wikipedia last night and this piece of fine machinery had sold up to 17 million units in a 12 year (1982-1994) time span! Prices were just under $600 at a time (1982) where a gallon of milk on average would set you back $2.20 (now $3.50). Try to imagine that we would still be able to buy (new!) computers that were just released in 1999... Just try to remember what type/model your main computer was back then? For me this was the time I was getting ready to move to the US and start working at CyberCash (later part of VeriSign Payment Services; now part of Paypal). I remember using mIRC for IRC on a Windows 3.11 Intel 486DX computer. It was the computer that I also tried compiling the 1.2.8 Linux kernel on, which would take at least an hour and a half! Can you imagine still using that?


Change
Yes, a lot has change since then. We buy iPads that range around the price of an old Commodore64 back in 1982. Not one, but two, three of more, so every family members can use one. The iPad is the PERSONAL Computer per sang. It is not made to be used by multiple users; it's made for YOU and YOUR personal computing experience.


Android (and most likely Microsoft's Windows 8) tablets follow suit. The Android tablets allow you to combine multiple (Google) accounts in one device. Not so that multiple users can use the device without getting into each other's stuff, but to make the experience even more personal and foremost: simple and convenient.


How does all of this apply to education? Why are people doing the things they do and use iPads (or other tablet computers) in education? Andy Brovey describes a few reasons:

• "First is size. Apple’s tablet is easily held, shared and stored away when not in use. Previously when students wanted to show or share their screen to others, the teacher or peers needed to go to the machine. Now the machine comes to them."
• "Next, consider battery life."
• "Finally, the iPad is versatile. [...] The iPad becomes the app."

The first two reasons are simply technical improvements. They are important, yet not as significant as the last reason mentioned. Read this again: "The iPad becomes the app." All of a sudden it's about the content (again). About what actually is the added value, instead of the cool gadget the iPad is perceived to be by people. The iPad becomes like a book to the teachers. It's not complicated to operate and doesn't require technical background to use, as Steve Jobs wanted your grandmother to be able to operate it :-)

So, are you using iPads or other tablet computers in your teaching? How does it fit your curriculum? How do your students use them? Please feel free to share in the comments.

Waarom doen mensen de dingen die ze doen?

Na drie jaar was het dan eindelijk weer zover: Bovenschools Landelijk Overleg Skool: Een bijeenkomst van ICT-ers (al dan niet bovenschools) en directeuren (al dan niet bovenschools) georganiseerd door Skool, waar samen gesproken kan worden over de zaken die er toe doen op ICT gebied in het onderwijs.

Ik kies er bewust niet voor om hier een samenvatting van alle presentaties (zoals onder andere die van Frans Schouwenburg van Kennisnet) te schrijven, maar wil graag delen de zaken die mij van deze dag na een uurtje terug naar huis rijden nog zijn bij gebleven. En, die mij bezig blijven houden. En, die ik herken uit eerdere blog posts, dan wel interne communicatie.


Drijfveren
In zijn samenvatting de door hem geleide tafel sessie rondom de stelling "Over drie jaar heeft iedere leerling zijn eigen tablet" vatte Joost Rijsterborgh (Commercieel Directeur Paradigit Groep) zijn indruk van de middag samen: Skool heeft de opdracht om zich te richten op voor het onderwijs relevante innovatie. Het is dus zaak dat er goed geluisterd wordt naar wat voor het onderwijs relevant is. Dat wat relevant is, zal worden geadopteerd.

In sessies zoals die van vandaag en in een kleiner Innovatie Platform waarin klanten en Skool strategen vertegenwoordigd zijn, zullen we dus moeten gaan bepalen wat het onderwijs als relevant ziet. Maar, hoe bepalen we die relevantie? Wat bepaalt of nieuwe ontwikkelingen zullen worden opgepikt en ingebed in het onderwijs? Hiervoor moeten we ons afvragen waarom mensen de dingen doen die ze doen. Wat zijn de drijfveren om ICT in te zetten binnen het onderwijs door de "gemiddelde" leerkracht?

Waarom doen mensen de dingen die ze doen?
Deze vraag heeft mij de afgelopen dagen bezig gehouden en kwam opnieuw naar boven tijdens de diverse sessies waar ik als toehoorder een indruk probeerde te krijgen van hoe het onderwijsveld aankijkt tegen ICT in het onderwijs en de inbedding daarvan door leerkrachten en leerlingen. Waarom hoeven we bijvoorbeeld leerlingen niet de opdracht te geven om een tablet te gaan gebruiken (ze gebruiken hem uit zichzelf)? En waarom is het daarentegen zo moeilijk om binnen een team van 20 collega's meer dan twee van die collega's aan de gang te krijgen met zo'n apparaat?

Is het zo ingewikkeld? Is men bang het apparaat stuk te maken? Kent men de mogelijkheden wel die een dergelijk apparaat biedt? Of, is de vraag veel simpeler: Ziet men het nut in van de toepassing van een tablet in het onderwijs? Ben je er als ICT-er wel in geslaagd om de toegevoegde waarde ervan over te brengen, zodat die collega's intrinsiek gemotiveerd zijn geraakt om de tablet in te zetten? Of, heeft de gadget geilheid de overhand gehad in de aanschaf van die dingen?

Dat gevoel van nut hebben speelt m.i. een cruciale rol in de snelheid waarmee ICT innovaties worden geaccepteerd en ingebed in het onderwijs. Met andere woorden: Het moet iets toevoegen aan het primaire proces op de scholen! En die toegevoegde waarde wordt bepaald door de visie die je als organisatie uitgewerkt hebt als het gaat over de inzet van ICT binnen je onderwijs.

SCRUM
Interessant genoeg hebben we hier een directe link te pakken naar de wijze waarop Skool Automatisering sinds april haar ontwikkelproces heeft ingericht. Hiervoor is namelijk een begin gemaakt met de implementatie van de SCRUM methodiek. Deze methodiek zorgt ervoor dat de gehele organisatie zich met de juiste focus richt op de zaken die relevant zijn voor de klanten. Uitgangspunt is dat in korte ontwikkelfasen ("sprints") gewerkt wordt aan de ontwikkeling van die zaken die de klanten als relevant ervaren. Het gaat dus om die zaken die ultiem de meeste toegevoegde waarde hebben voor het onderwijs. Precies die zaken dus, waar Joop het in zijn samenvatting over had.

Daarnaast biedt deze methodiek (vanwege de korte ontwikkelfasen) de ruimte om snel te schakelen en daarmee dus snel te kunnen reageren op nieuwe externe ontwikkelingen en veranderende relevantie bij de klanten, dan wel Skool Automatisering zelf.

Relevante innovatie
Als we ons dus focussen op de relevante innovaties, richten we ons dus op de zaken waarvan de leerkrachten de toegevoegde waarde aan hun onderwijs inzien binnen de visie die daarvoor is ontwikkeld. De afgelopen jaren heeft Skool Automatisering techniek de school uit geholpen; nu is het tijd om de leerkrachten die tools in handen te geven die het onderwijs tot haar volle potentieel laat werken.

NB: Deze post geeft mijn persoonlijke visie weer en is niet noodzakelijkerwijs die van Skool Automatisering.